Blog

Actueel

De gelukszoekers die we zijn (de weg van de hacker) – deel 3

(Dit is de derde blog uit een serie van vijf, gebaseerd op de TEDTalk speech van Logan LaPlante uit 2013. Op dins- en donderdagen plaatsen we een nieuw deel.) De dertienjarige LaPlante is nog steeds blij dat zijn ouders die onorthodoxe beslissing namen om hun kinderen van school te halen, al begrijpt hij de argwaan en de twijfels van de omgeving. Het beangstigt mensen als een wiel dat al decennia dezelfde kant op draait ineens stopt en met net zoveel overtuiging de andere kant op rolt. Andersoortige, nieuwe ideeën worden aanvankelijk níet omarmd, maar veroordeeld. Deze ouders, zoals de ouders van LaPlante, die het schoolsysteem ouderwets en gedateerd en te beperkt vonden werden uiteraard niet toegejuicht, maar in hun eigen sociale kring veroordeeld en uitgescholden. Ze zouden hun kinderen niet de kansen geven die ze verdienden. Verhoudingsgewijs was het overigens maar een kleine groep ouders die ‘iets anders’ wensten voor hun kinderen nadat ze de speech van Robinson hadden gehoord. Veel mensen waren het weliswaar met hem eens, maar veranderden niets in hun bestaan. 200 miljoen mensen in de Verenigde Staten hebben kennis genomen van de speech van Robinson, en maar een handjevol mensen deden er ook echt iets mee. Hoe komt dat? De druk om het precies zo te doen als de meerderheid is blijkbaar doorslaggevend. Voor de meesten, niet voor iedereen. Als je jong bent heb je helden. Mensen tegen wie je opkijkt. In de meeste gevallen doen ze iets wat je ook graag zou willen doen. Ze hebben iets bereikt door hun unieke talent. Voor LaPlante is dat de professionele skiër en basejumper Shane McConkey, die niet alleen excelleerde in zijn sport, maar die ook een visie had hoe je de sport kon verbeteren. Daardoor wist hij de competitie voor te blijven. Hij zág wat er beter kon en hij voerde het uit. Hij volgde niet op, hij liep op de sport vooruit. LaPlante noemt dat ‘hacken’. Hij ‘hackte’ de sport. Hij zorgde voor aanpassingen. Hij legde zich niet neer bij de status quo, maar durfde verder te kijken en nodigde anderen uit om, net als hij, anders naar de sport te kijken. Hij presteerde juist door het ánders te doen dan de rest. Mijn held was Bruce Lee. Ik hield eerst van zijn films en van zijn ongelooflijke bewegingen. Ik bewonderde de trappen die hij uitdeelde, de manier waarop hij de boeven versloeg. Maar er was meer. Bruce Lee was niet alleen de eerste Chinees-Amerikaanse acteur die een nieuw genre schiep in Hollywood (het martial arts-genre bestond nog niet). Hij maakte de oosterse vechtsport niet alleen populair, hij ‘hackte’ de vechtsport, precies zoals LaPlante het bedoelt: hij veranderde de manier waarop we tot dan toe naar vechtsport keken. Hij zorgde voor een nieuwe blik. Hij voegde elementen en ingrediënten aan de vechtsport toe en leerde ons op een andere filosofische manier naar dezelfde sport kijken, en daarna konden we nooit meer naar de sport kijken zoals we tot dan toe hadden gedaan. Op die manier leerden de vechtsporters voorbij de beperkingen en grenzen kijken. MMA, de ultieme vorm van vechtsport zoals dat nu in de Verenigde Staten bestaat, en die onder de Amerikaanse jongeren vandaag de dag meer populariteit geniet dan het boksen en American football, had nooit kunnen bestaan zónder Bruce Lee. Hetzelfde geldt voor zoveel andere zieners en bewegers. Van Einstein en zijn relativiteitstheorie tot Edison en zijn gloeilamp; van de homo universalis van Leonardo Da Vinci en Van Goghs Zonnebloemen tot aan de roots van rock-‘n-roll en wat Elvis Presley ermee deed; van de grensverleggende videoclips van Michael Jackson tot aan de iPod van Steve Jobs, en van de reguliere wereld zoals we die altijd gekend hebben tot aan het world wide web van Tim Berners-Lee, die de eerste webbrowser schiep, en daarmee internet voor het publiek tot leven bracht. Ze hackten allemaal op hun eigen manier, in hun specifieke kunst, sport, tak van wetenschap of veld van expertise de huidige status quo. Ze veranderden dingen. (Dit is de derde blog uit een serie van vijf, gebaseerd op de TEDTalk speech van Logan LaPlante uit 2013. Het volgende deel uit deze blogserie leest u hier.)

Lees meer
De gelukszoekers die we zijn (de weg van de hacker) – deel 2

(Dit is de tweede blog uit een serie van vijf, gebaseerd op de TEDTalk speech van Logan LaPlante uit 2013. Op dins- en donderdagen plaatsen we een nieuw deel.) Het idee is: je moet naar school, je moet studeren, je moet werken, je moet trouwen, en dán word je gelukkig. Ja? Hoe werk dat, precies? Op school leer je nergens hoe je gelukkig moet zijn. Geluk is iets dat buiten school bestaat, dat je buiten school moet leren, en dat je vervolgens mee moet nemen naar school. En voor sommige kinderen zal het iets zijn dat ze niet mee kunnen nemen, omdat het niet voor ze bestaat. Ze zijn níet gelukkig. Het leven valt hen zwaar. Ze missen de behoefte om iets te willen, ze begrijpen de noodzaak van school niet, en de meeste lesstof gaat langs hen heen. Zouden we niet een situatie moeten scheppen waarin kinderen gelukkig worden op school? LaPlante onderschrijft het in zijn speech. Geluk en gezondheid zouden volgens zijn theorie de belangrijkste pijlers moeten zijn van het schoolsysteem. Iets dat we dagelijks moeten praktiseren. Bijvoorbeeld: we verplichten leerlingen op school om boeken te lezen, maar we vergeten ze de vreugde van het lezen bij te brengen. We geven ze nog altijd de vaste boekenlijsten die als onverwoestbare pilaren van een eeuwenoude ruïne zijn blijven staan. Wat hebben ze eraan? Wat onthouden ze ervan? De weerstand om een boek op te pakken? De onmogelijke opdracht om al die boeken te lezen? De jonge geesten van nu zien het spinrag, de stoffigheid en het gruis van boeken. Geen enkele tiener begrijpt nog werkelijk wat een rijkdom het is om een boek te lezen en het verhaal te begrijpen op een manier zodat hij het later in allerlei, nagenoeg onzichtbare varianten in het werkelijke leven zal tegenkomen, waardoor hij een aha-erlebnis heeft en voelt hoe rijk hij werkelijk is, omdat hij situaties kan inschatten, en omdat hij een ontwikkelde fantasie heeft en daardoor het vermogen om bijzondere situaties te accepteren. Boeken die boodschappen herbergen, die verheffen, die ontroeren, die tonen, die verhullen, die uitdagen, die prikkelen, en die zorgen dat hij door alle verhalen die hij leest zicht krijgt op het verhaal dat hij zelf wil zijn. Onderwijs en de vaste lesprogramma’s zijn natuurlijk belangrijk, maar geluk en gezondheid volgens LaPlante evenzeer. Waarom kan dat niet hand in hand gaan? LaPlante beweert dat op dit moment geluk en gezondheid worden ondergewaardeerd. In elk geval wordt het voor de ontwikkeling van jonge mensen in de maatschappij als minder belangrijk geacht. Je zou een vak moeten verzinnen als: de wetenschap van geluk en gezondheid. De belangrijkste ingrediënten om gelukkig en gezond te zijn kun je samenvatten in acht punten: - Beweging - Dieet en voeding - Contact met de natuur - Maatschappelijke bijdrage en dienstbaarheid - Relaties - Recreatie - Ontspanning & stressmanagement - Religie & spiritualiteit Deze punten zijn bedacht door dokter Roger Walsh en LaPlante onderschrijft ze in zijn speech. Walsh noemt ze therapeutic lifestyle changes, kortweg: TLC. Hij heeft onderzocht wat mensen gelukkig maakt en gezond houdt. Deze acht punten komen te weinig of niet terug in het moderne schoolbeleid, volgens Walsh. Veel mensen proberen bewust of onbewust veel van deze punten buiten het schoolsysteem en de traditionele arena in de maatschappij te vinden, bijvoorbeeld door lezen, het bespelen van een instrument, luisteren naar muziek, wandelen in de natuur, meditatie en yoga. Het schoolsysteem is voornamelijk bedoeld om je voor te bereiden op een leven waarin je in je onderhoud kan voorzien. Niet om dat leven dat je dan zo zorgvuldig onderhoudt ook gelukkig te leiden. Sir Ken Robinson zei tijdens een speech in 2006 dat scholen juist creativiteit ombrengen. Creativiteit is volgens hem net zo belangrijk als geletterdheid en in de maatschappij zou het net zo’n belangrijke plaats moeten innemen. Dat is overigens niet het geval. Zijn speech zorgde ervoor dat er in de Verenigde Staten talloze ouders waren die hun kinderen van school afhaalden, omdat ze vonden dat de scholen niet toereikend genoeg waren. In zekere zin hadden ze gelijk. Op nagenoeg alle scholen neemt creativiteit een ondergeschikte en ondergewaardeerde plaats in. Het beperkt zich tot een pretuurtje. Het uurtje tekenen, knippen en kleien, of muziek en toneel. Deze ouders, die al snel werden weggezet als postmoderne hippies, vonden dat het anders kon, misschien wel anders moest. Ze betwijfelden de heersende status quo. Dat verontrust en dat maakt zenuwachtig. Maar misschien is dat niet zo slecht. (Dit is de tweede blog uit een serie van vijf, gebaseerd op de TEDTalk speech van Logan LaPlante uit 2013. Het volgende deel uit deze blogserie leest u hier.)

Lees meer
De gelukszoekers die we zijn (de weg van de hacker) – deel 1

(Dit is de eerste blog uit een serie van vijf, gebaseerd op de TEDTalk speech van Logan LaPlante uit 2013. Op dins- en donderdagen plaatsen we een nieuw deel uit de serie.) In 2013 hield de toen dertienjarige Logan LaPlante aan de universiteit van Nevada een TEDTalk over zijn ambitie om vooral gelukkig te willen blijven. Dat klinkt naïef en weinig verheffend. Uitgesproken door een dertienjarige jongen is dat misschien niet verwonderend. En toch: de basis voor een gezond en gelukkig leven lag volgens hem bij de eenvoudige doelstelling dat je vooral gelukkig moet zijn en het moet nastreven als je het níet bent. In de maatschappij wordt er voorbijgegaan aan de basisvoorwaarde voor een gelukkig leven. Waar gaat het volgens hem dan mis? Als je een kind bent krijg je vaak dezelfde vraag: wat wil je worden als je groot bent? Volwassenen hopen er meestal op dat het kind zegt: advocaat, arts, of in het uiterste geval ruimtevaarder of redder van zeehondjes. Een kind moet kennelijk uitgesproken ideeën hebben. Tenminste, volgens volwassenen. Ze vinden het soms gek als een kind geen echte ambities heeft. De meeste kinderen zullen echter zoiets antwoorden als: ‘Skateboarder, profvoetballer, gamer.’ Logan vroeg het aan zijn kleine broertje, en hij zei: ‘Echt, dude? Vraag je me dít? Ik ben tien en heb geen idee. Professioneel skateboarder? Kom, we gaan een ijsje halen.’ Als kinderen denken aan wat ze willen worden later, dan denken ze aan bezigheden die ze léuk vinden, en waar ze ervaring mee hebben. Vaak is dat precies het tegenovergestelde van wat volwassenen willen horen. In de meeste gevallen geeft een heel klein kind het beste antwoord. Gevraagd aan een klein kind wat hij later wilde worden, zei hij: ‘Als ik volwassen ben, dan wil ik blij zijn.’ LaPlante zegt: ‘Als ik volwassen ben, dan wil ik nog steeds blij zijn, zoals ik dat nú ben. Ik had nooit gedacht dat mijn gedachten en ideeën zo bijzonder werden bevonden dat ik daar nu een speech over mag geven. Net als de meeste jongens vraag ik mij daarnaast elke week weer af hoe mijn kamer zo’n zooitje is geworden? Heb ik eigenlijk wel gedoucht? En de ingewikkeldste vraag is misschien nog wel: hoe krijg ik het voor elkaar dat meisjes mij leuk vinden?’ In zijn TEDTalk stelt de jonge LaPlante dat neurowetenschappers hebben ontdekt dat het kinderbrein eigenaardig in elkaar steekt. De prefrontale cortex is nog onderontwikkeld, maar toch hebben kinderen meer neuronen dan volwassenen en daarom kunnen ze juist zo creatief zijn. En impulsief en buiig en vol twijfels. Wat zeer opmerkelijk is, is dat steeds meer kinderen en jongeren wensen dat ze gelukkig zullen worden later, maar dat ze het niet zijn. Ze willen niet gepest worden op school, ze hopen erop gelukkig te worden, gezond te zijn, en in een veilige samenleving te leven. Ze willen dat er van hen gehouden wordt voor wie ze zijn en wát ze zijn. Dus als volwassenen vragen wat je later wil worden als je groot bent betekent dat eigenlijk dat ze er automatisch vanuit gaan dat je al gelukkig en gezond bent, en dat het enige wat nog ontbreekt een ambitie is, een bestemming. Maar wie zegt dat? Wie beweert dat? Misschien is dat wel helemaal niet aan de orde. (Dit is de eerste blog uit een serie van vijf, gebaseerd op de TEDTalk speech van Logan LaPlante uit 2013. Het volgende deel uit deze blogserie leest u hier.)

Lees meer
De mythe van de cloud [blog]

Soms overstijgt een begrip, een aanpak, een oplossing, of een methode alle realiteitszin. Het begrip wordt een buzz-woord, de aanpak zaligmakend, de oplossing onfeilbaar, en de methode een geloof. Je zou kunnen zeggen dat zoiets is gebeurd met ‘cloud computing’, ook wel: het werken in de cloud. Intermax liep niet meteen mee in de hype, omdat we onze klanten vooral niet wilden overleveren aan de laatste modegrillen zonder aanwijsbaar voordeel. En we déden het al. In feite was er voor ons niets nieuws onder de zon: maatwerk aanleveren voor onze klanten, IT uit de kraan. Niets betalen voor wat je niet nodig hebt. We boden het onze klanten al aan, maar maakten er tegelijk weinig ophef over. Het is een praktische, efficiënte service, zoals we steeds voor onze klanten zoeken naar de beste oplossingen. De cloud heeft zo nu langzamerhand mythische proporties aangenomen. Vervelend soms voor de engineers en de IT-professionals, die er al langer bekend mee zijn. Veel IT-professionals worden in hun werkomgeving geconfronteerd met directeuren en managers van ondernemingen die geen genoeg krijgen van de nieuwe aanpak en de moderne technische oplossing, en die meteen hun applicaties willen overbrengen naar de cloud. Het zijn grote beslissingen die dan ineens te haastig lijken te worden genomen, doorgaans gebaseerd op informatie die niet volledig is, óf gevoed door de trend van de dag waar iedereen achteraan loopt. Natuurlijk: de technologische oplossingen voor bedrijven en hun ingewikkelde en kostbare IT-infrastructuur worden steeds handiger, economischer – want schaalbaar en betaalbaar – en zijn steeds vaker toegespitst op de specifieke wensen, verlangens en eisen van de gebruiker (in bijna alle gevallen zijn dat bedrijven, instanties, organisaties, die grotendeels afhankelijk zijn (geworden) van hun IT-infrastructuur en hun web-omgevingen). De drang van directies en hun bedrijven om vooruit te willen, om het nog beter ‘te regelen’, om de IT-infrastructuur op orde te hebben valt zeker te prijzen, maar de engineers en de IT-professionals wijzen de directeuren van de grote succesvolle ondernemingen er graag op dat ze eerst feit van fictie moeten onderscheiden voordat ze beslissen hoe ze hun IT-omgeving graag (opnieuw) ingericht willen zien. Belangrijk voor directies om te weten: 1) Ga er vanuit dat uw IT-professional of engineers kennis hebben genomen van de cloud en weten wat het voor uw bedrijf kan betekenen. In de meeste gevallen zal u ervan op de hoogte zijn gesteld en heeft u al een idee over de nieuwe oplossingen voor uw IT-infrastructuur. In de meeste gevallen kiest u, in overleg, voor de publieke cloud of zoekt u een betrouwbaar – persoonlijker – hostingbedrijf dat nauw aansluit bij uw ideeën, filosofie en zakelijke aanpak. 2) Bedenk dat de publieke cloud niet altijd de meest optimale oplossing is voor uw zaak in het algemeen. Informeer bij uw IT-professional welke oplossing het beste bij uw bedrijf past. Vergader en onderzoek! Intermax beschikt over de Intermax cloud. U weet daardoor precies waar uw applicaties ‘draaien’, in de meeste gevallen kent u of uw IT-professional onze engineers en is het juist die persoonlijke benadering die voor u het verschil kan betekenen. Veiligheid begint bij vertrouwen, en dat vertrouwen ontstaat tussen mensen onderling, niet zozeer tussen zaken. 3) Veiligheid of ‘security’ begint niet altijd bij een waterdichte technologische oplossing, maar bij de vergaarde kennis van uw IT-professional, de kennis en betrouwbaarheid van het hostingbedrijf waar uw applicaties draaien en vooral bij de afspraken die u met het hostingbedrijf heeft gemaakt (én het vertrouwen dat er tussen de verschillende partijen is ontstaan). Mensen doen nog altijd zaken met mensen. Welke afspraken heeft u gemaakt? Wat is het beste voor uw bedrijf? Waar bent u écht mee geholpen? Een oplossing die niet grondig is bestudeerd en die niet door IT-professionals is beoordeeld brengt soms risico’s met zich mee die u niet van tevoren had voorzien. Belangrijk: welke applicaties draaien er in de cloud? Welke gebruikers hebben er beschikking over? Concluderend zou je kunnen zeggen dat in alle gevallen een pragmatische benadering en een nuchtere grondhouding de juiste aanpak zijn. Ga voorbij de mythe en de nieuwste trends en de ‘hipgevoeligheid’ van sommige technologische oplossingen, maar vertrouw op de gedegen kennis van uw IT-professional, en het advies van uw hostingbedrijf waar uw applicaties draaien en die zorgdraagt voor uw IT-infrastructuur. Bij twijfel of argwaan: opnieuw de vraag stellen of u goed zit bij uw hostingbedrijf als het uw twijfel niet kan wegnemen en uw IT-professional u niet kan geruststellen. Intermax is er bij gebaat dat uw zaak ‘draait’, en in een steeds complexere wereld waarin steeds minder tastbaar wordt en steeds meer om u heen gebeurt hopen wij erop handvatten te kunnen bieden waardoor u voortdurend grip houdt op de nieuwste technologische ontwikkelingen.

Lees meer
Weg met angst, onzekerheid en twijfel [blog]

Gesprekken over informatiebeveiliging komen regelmatig in een fase waarin alle energie uit het gesprek lijkt weg te lekken. Mijns inziens liggen hier twee oorzaken aan ten grondslag. Ten eerste zorgt informatiebeveiliging voor een onbevredigend gevoel: als je alles op orde hebt, is er toch niets aan de hand? Ten tweede gaan gesprekken rondom informatiebeveiliging vaak over angst, onzekerheid en twijfel. Dienstverleners schermen met boetes die organisaties mogelijk moeten betalen na een incident. Directies worden bang gemaakt dat ze met hun bedrijf in de krant komen na een digitale inbraak. Daarbij gaan technologische ontwikkelingen zo snel, dat mensen twijfelen of ze daar ooit adequaat op kunnen reageren. Ik pleit er niet voor om je ogen te sluiten voor deze risico's en onzekerheden. Wel vraag ik me af waarom informatiebeveiliging met zoveel negativiteit omgeven is, terwijl we vergelijkbare onderwerpen heel nuchter benaderen. We zijn ons er bijvoorbeeld van bewust dat er een kans bestaat dat er brand uitbreekt op ons kantoor. Daarom hebben we rookmelders, brandblussers en een inboedelverzekering afgesloten. We zijn ons er ook van bewust dat er een kans op inbraak is. Daarom hebben we een alarmsysteem, een alarmopvolgingsdienst en een inbraakverzekering afgesloten. Toch vertrekken we elke dag vrijwel zonder zorgen van kantoor, omdat we er vanuit gaan dat we gedaan hebben wat we kunnen. Met informatiebeveiliging is het niet anders. Ja, er is een kans dat je organisatie gehackt wordt. Maar er zijn dingen die je kunt doen om het risico daarop te verkleinen. Daar zijn technologische hulpmiddelen voor, die moeten worden aangevuld met menselijk gedrag. Net zoals je een brandende peuk niet in de prullenbak gooit, zo moet het ook normaal zijn om een usb-stick grondig te wissen als je hem weggooit. En net zoals je 's avonds je pand afsluit, zo sluit je ook je informatiesysteem af voor mensen die daar geen toegang toe zouden mogen hebben. Of die het wel mochten, maar nu niet meer mogen. Net zoals bij brand en inbraak in je kantoor kun je alleen je uiterste best doen om te voorkomen dat het gebeurt, maar 100% uitsluiten kun je niet. Je kunt dus nu al nadenken over wat je gaat doen als er een hack heeft plaatsgevonden. Bij een inbraak in je kantoor volgt de opvolgingsdienst de melding op, vervolgens doe je aangifte bij de politie en informeer je de mensen die over de inbraak geïnformeerd moeten worden. Bij een hack is dat niet anders. Je moet deze opvolgen, in een aantal gevallen moet je de hack melden bij een overheidsinstantie en je doet wat je kunt om de gevolgen zo beperkt mogelijk te houden en de kans op herhaling te verkleinen. Ik besef dat informatiebeveiliging voor veel mensen een virtueel en ongrijpbaar begrip is. Een deur kun je beetpakken en op slot doen, en een brandblusser passeer je elke dag op de gang in je kantoor. Het is daarom zaak dat organisaties informatiebeveiliging meer zichtbaar maken. Laat informatiebeveiliging onderdeel zijn van je bedrijfsprocessen en niet een apart proces of afdeling zijn. Als medewerkers vaker te maken krijgen met de praktische uitwerking van informatiebeveiliging, dan wordt het gelijk minder ongrijpbaar. Laten we ervoor zorgen dat we informatiebeveiliging gaan omarmen als een van de dingen die we gewoon op orde willen hebben en een einde maken aan angst, onzekerheid en twijfel! =========================== Jan Martijn Broekhof doet bij Intermax onderzoek naar de ontwikkelingen op de security markt, en hoe wij daar als hostingbedrijf in passen. Hij schreef voor ons deze blog.

Lees meer
Waarom privacy ertoe doet [blog]

Wanneer ik mensen vraag of ze beseffen wat er gebeurt met alle data die ze op internet achterlaten, krijg ik vaak de reactie: "Als je niets te verbergen hebt, waar ben je dan bang voor?". Ik vertel dan dat ik niet bang ben, maar dat ik me wel bewust ben van wat er met mijn data gebeurt. Daar komt bij dat het verbergen van dingen in een groot aantal gevallen helemaal niet verkeerd is, daar is niets geheims of duisters aan. Er zijn bijvoorbeeld dingen die je wel tegen je partner zegt wanneer je samen bent, maar niet in een grote groep mensen. Je zondert je af om je te gaan douchen, en strategische contractonderhandelingen met een klant voer je niet in een drukbezocht café. Op die momenten kies je voor privacy: je zondert je af van de grote groep. Tegelijkertijd hebben we zoveel vertrouwen in technologie gekregen, dat we onze diepste gevoelens via Gmail of Whatsapp aan onze geliefden kenbaar maken. Dat we onze vakantiefoto's en persoonlijke documenten in OneDrive en DropBox zetten en dat we Skype als platform kiezen om onze zakelijke besprekingen mee te voeren. We gebruiken een gratis virusscanner om onze computer tegen virussen te beveiligen en we vragen Google om antwoorden te zoeken op onze vragen. De voordelen van deze diensten zijn duidelijk: ze zijn gratis, je hebt er geen omkijken naar, ze zijn handig in het gebruik en zorgen ervoor dat je efficiënt kunt werken. De nadelen zijn echter minder bekend. Het begint ermee dat 'gratis' niet bestaat voor bedrijven die winst willen maken. De hiervoor genoemde diensten worden allen geleverd door commerciële bedrijven, die op de een of andere manier geld willen verdienen. Een groot gedeelte daarvan verdient geld door de profielen, die ze van jou en mij opslaan, te gebruiken voor hun eigen marketing, maar ook door deze te verkopen aan derden. Dat lijkt op het eerste gezicht onschuldig: je bepaalt zelf of je op een bepaalde advertentie klikt, of een bepaalde dienst of product koopt. Toch? Helaas is dat niet altijd het geval. Stel nu dat Google een afspraak maakt met een leverancier van een bepaald product. En jij bent geïnteresseerd in dat type product. Je oriënteert je via internet op de aankoop en warempel, het product van deze producent en de positieve recensies over deze producten komen steeds bovenaan in de zoekresultaten. Zijn wij dan nog in staat om een goede vergelijking te maken? Of worden we succesvol verleid om dat ene product te kopen? Een ander aandachtspunt is dat internet niet vergeet. De papieren liefdesbrieven die je vroeger schreef kon je verscheuren, verbranden of op een andere manier laten verdwijnen. Op internet is dat praktisch onmogelijk. Ook wanneer je denkt dat je iets verwijdert, is het bij veel gratis diensten zo dat de foto, tekst of het document alleen onzichtbaar voor je gemaakt worden. Zij kunnen er nog gewoon bij. Hou er dus rekening mee dat wat je op internet zet, altijd weer naar voren kan komen. En dat data die je nu genereert jarenlang door organisaties gebruikt kunnen worden om hun profiel van jou te verbeteren. Ondanks de nadelen en aandachtspunten gebruik ik zelf ook diensten als Gmail, Dropbox en Facebook. Ik ben me er echter wel heel erg van bewust dat ik mijn data toevertrouw aan een derde partij. E-mailen doe ik daarom zoveel mogelijk versleuteld, daardoor wordt het aanzienlijk lastiger en kostbaarder om mijn e-mails te indexeren. Op Dropbox plaats ik alleen de documenten waarin niet-persoonlijke gegevens staan en ook hier kan je bestanden versleuteld in opslaan. Via Facebook deel ik alleen de dingen die ik ook in een openbare ruimte zou delen met anderen. kortom, ik heb niets te verbergen, maar ik hou wel graag een aantal dingen privé! =========================== Jan Martijn Broekhof doet bij Intermax onderzoek naar de ontwikkelingen op de security markt, en hoe wij daar als hostingbedrijf in passen. Hij schreef voor ons deze blog.

Lees meer
Intermax schrijft gastblog voor Great Place to Work

Intermax mag zich ook in 2015 weer een Great Place to Work noemen. De Great Place to Work organisatie plaatst dit jaar een serie blogs van de Best Workplaces van 2015. Deze blogs laten zien wat deze organisaties bijzonder maakt en wat het zijn van een Best Workplace voor hen betekent. Eind oktober worden de blogs gebundeld in een aparte publicatie genaamd "Best Workplaces aan het woord". Wij schreven voor Great Place to Work deze bijdrage.                              

Lees meer
Ongeldig verklaren bewaarplicht is schijnsucces [blog]

Een kort geding tegen de staat leverde vandaag de rechterlijke uitspraak op dat de Nederlandse bewaarplicht buiten werking is gesteld. Providers zijn nu niet meer verplicht allerlei gegevens over het telefoon- en internetverkeer van hun klanten op te slaan. Ik mocht vandaag in zowel BNR Digitaal als op Radio Rijnmond een reactie geven op deze uitspraak. Er was een onwerkbare situatie ontstaan voor ons als Nederlandse telecomproviders, nadat het Europese Hof vorig jaar al de richtlijn waar de bewaarplicht op is gebaseerd, ongeldig verklaarde. De Nederlandse bewaarplicht bleef tot vandaag bestaan in deze vorm, omdat toenmalig minister Opstelten de gegevens te belangrijk achtte voor de opsporing van zware criminaliteit. Aan de ene kant bleven we daardoor verplicht de data te verzamelen, terwijl we wisten in strijd te handelen met belangrijke grondrechten. Aan die situatie komt vandaag een einde. De uitspraak van vandaag is daarmee ook een absolute nederlaag voor de niet te stoppen verzameldrang van justitie, én goed nieuws voor onze privacy. Als Intermax stoppen we dan ook met het naleven van de bewaarplicht. Dat betekent dat we onder andere niet meer ingaan op verzoeken van opsporingsdiensten die acteren onder de bewaarplicht. De verdere gevolgen van deze uitspraak voor onze dagelijkse gang van zaken brengen we op dit moment in kaart, om ervoor te zorgen dat we te allen tijde rechtmatig kunnen blijven handelen. Helaas worden in alle euforie belangrijke pijnpunten over het hoofd gezien: deze uitspraak beperkt de digitale opsporingsmethoden voor de politie, én biedt geen oplossing voor de problemen rondom de waarborgen en toetsingen voor de toegang tot deze enorme hoeveelheid data. Vooral dat laatste was een feit waar de rechter vandaag zwaar aan tilde, er is geen onafhankelijke partij om de toegang tot alle gegevens te controleren. Met het afschaffen van de bewaarplicht wordt dat ook niet opgelost. En daarmee kent deze huidige situatie eigenlijk alleen maar verliezers. De Nederlandse overheid is door deze uitspraak niet meer in staat invulling te geven aan de digitale opsporingsbehoeftes, en dat is een gevaar voor onze nationale veiligheid, zeker in deze tijd van constante (terreur)dreiging. Het is daarom zaak dat we gaan werken aan een wet die onze privacy en andere grondrechten respecteert, met voldoende waarborgen voor mensen van wie data wordt opgeslagen en die genoeg mogelijkheden biedt voor efficiënte digitale opsporingsmethoden. Ook moet er een einde komen aan de lange bewaartermijnen, vooral wanneer het gaat om data over onschuldige mensen. Deze problemen schreeuwen om een structurele en breed gedragen oplossing. De focus van de overheid moet liggen op het uitvoeren van goede en effectieve analyses van de juiste data, die verzameld moet kunnen worden zonder dat onschuldige burgers daar de dupe van worden. De ICT-sector is al langer bereid hiervoor een goede samenwerking aan te gaan met de overheid, zodat digitale opsporingsmogelijkheden zo ingericht kunnen worden dat onze data veilig staat, terwijl de inlichtingendiensten optimaal hun werk kunnen doen. Het mag niet blijven bij loze beloftes. Het wordt tijd dat de politiek en de branche de handen ineenslaan. Helaas blijft het ministerie van Veiligheid en Justitie een dergelijke samenwerking tegenwerken. Gelukkig is dat departement met het ontslag van Teeven en Opstelten nu spreekwoordelijk onthoofd. Dat biedt nieuwe kansen. De ICT-sector heeft alle kennis en ervaring om veranderingen te realiseren. Wanneer slaan we de handen ineen?

Lees meer
Vertrouwen [blog]

Bedrijven met hun steeds toenemende ICT infrastructuur, maar ook de particuliere gebruikers van internet lijken de ernst nog altijd niet echt in te zien van het gevaar van hackers en cybermisdaad, ondanks dat private personen, verschillende banken, internet service providers, diensten en overheidsinstellingen hier steeds vaker het slachtoffer van worden. Een passend antwoord is er meestal niet. Geprobeerd wordt om de schade zo beperkt mogelijk te houden. In essentie komt het hierop neer: het gevaar en de risico’s en de gevolgen worden onderschat en de nonchalance waarmee vooral bedrijven durven te beweren dat zij goed beveiligd zijn en niet zullen worden getroffen is vooral laakbaar. Het is een voorspelbare marketingwet dat je angst moet creëren om veiligheid te verkopen die niemand echt nodig heeft. Dat is hier echter niet het geval. De boeven komen niet alleen meer met een masker op en een wapen in de hand op de deur tikken. Internetbedrijven, hostingbedrijven en eigenlijk elk bedrijf dat voor een groot deel economisch afhankelijk is geworden van hun systemen en de digitale wereld lopen het risico dat ze nu of in de toekomst worden ‘overvallen’. Ook de particulier of de private persoon is niet veilig. Na zo’n ‘overval’ worden de risico’s snel voor de klanten of gebruikers in kaart gebracht, zodat ze kunnen worden gerustgesteld. In veel gevallen horen de klanten dat hun financiële gegevens veilig zijn opgeslagen en bewaard zijn gebleven, maar persoonsgegevens reiken verder dan slechts een bankrekeningnummer. Hoe weet de klant van een bedrijf dat gehackt is dat zijn persoonsgegevens vertrouwelijk bewaard zijn gebleven en niet ergens in een digitale opslagplaats liggen, in de kelder van een hacker die er in kan graaien om een identiteit aan te nemen waarmee hij handelingen kan verrichten en bewegingen kan uitvoeren die niet op zijn naam, maar op uw naam worden gedaan? Het is werkelijke verbazingwekkend dat nog altijd gedacht wordt dat zoiets niet kan, niet bestaat, of zelden voorkomt. Het gebeurt elke dag wel ergens op de wereld. Iedereen die een identiteit heeft en een profiel heeft achtergelaten op internet kan het slachtoffer worden van zo’n misdaad. Kosten die op uw naam zijn gemaakt? Een telefooncontract dat op uw naam is afgesloten? Het kan gebeuren. Sterker nog, het is gebeurd. Weet u nog hoeveel profielen u heeft aangemaakt op internet? Hoeveel wachtwoorden heeft u ingesteld? Hoe vaak heeft u ergens uw gegevens achtergelaten? De gemiddelde internetgebruiker doet er tegenwoordig niet zo moeilijk meer over. Bedenk dat het wel uw profiel is dat u in uw leven zorgvuldig heeft opgebouwd. Aan uw profiel kleeft een gezicht, een achtergrond, een waarden en normenpatroon, een ( culturele ) identiteit, gewoonten en voorkeuren, en kenmerken en eigenaardigheden die specifiek zijn voor u, en die u koestert, vooral als u ontdekt dat ze u kunnen worden afgenomen. Wat zou u ervan vinden als iemand met uw profiel aan de haal ging en u veranderde in iets dat u niet bent? De dief die u ineens blijkt te zijn geworden, de koopverslaafde, de bezoeker van expliciete sites en een hartstochtelijk verzamelaar van strafbaar pornografisch materiaal, die een compleet netwerk van verwante geesten probeert aan te leggen via uw persoonlijke pagina op facebook. Wat zou er overblijven van uw onkreukbare imago en uw goede naam? Bescherming tegen digitaal gevaar Kunt u zich hiertegen verweren? Kunt u zich beschermen? Belangrijk is in de eerste plaats dat de bedrijven en instellingen waar u uw gegevens achterlaat dat kunnen. Ze moeten zich niet alleen zorgen maken om uw financiële gegevens, maar ook om uw persoonlijke profiel. Het heet niet voor niets een persoonlijk profiel. Het is van u en behoort niet toe aan het bedrijf. Op het moment dat u gevraagd wordt om persoonlijke informatie in te vullen moet u erop kunnen vertrouwen dat de bedrijven en instellingen er zorgvuldig mee omspringen, en adequate stappen kunnen nemen als ze gehackt worden. Belangrijke data – alle data – moet te allen tijde zorgvuldig bewaakt en beschermd worden. Daar moet u als gebruiker bewust van zijn, en als u uw gegevens achterlaat bij een onderneming of instelling moet u er zeker op kunnen vertrouwen dat zij hier zorgvuldig mee omspringen. Dat is een verantwoordelijkheid die bedrijven in deze moderne tijd niet langer kunnen laten liggen. Het betekent overigens niet dat de cybercriminelen nu en in de toekomst geen wegen zullen vinden om bedrijven en particulieren te duperen. Het draait in de eerste plaats om het vertrouwen dat u als klant uw gegevens achter een beveiligde deur kan achterlaten. U mag, nee, moet daar op kunnen vertrouwen.

Lees meer
Twintig jaar geleden…

Twintig jaar geleden verloor het Nederlands Elftal in de kwartfinales van Brazilië, en hoewel we geen wereldkampioen werden herinnert iedereen zich nog het doelpunt van Dennis Bergkamp. Twintig jaar geleden was het 1994 en toen pleegde Kurt Cobain zelfmoord en hij schaarde zich daarmee in het rijtje van de onsterfelijke club van 27. In Afrika was er nog steeds honger en iedereen maakte zich er toen ook al zorgen over. De onverstaanbare bokser Regilio Tuur wint in Ahoy de WBO wereldtitel boksen tegen de zwak boksende Eugene Speed, die toch niet zo snel bleek. De Nobelprijs voor de Vrede wordt uitgereikt aan Arafat, Rabin en Peres en iedereen weet dat die aanmoediging tot niets zal leiden. De Noren willen niet bij Europa horen, veerboot Estonia vergaat in de Oostzee, en Nelson Mandela wordt de eerste zwarte President van Zuid-Afrika. Ondertussen zingt Marco Borsato dat dromen bedrog zijn, en de jonge Vlaardinger Ludo Baauw, met een liefde voor techniek, computers en internet, begon met wat vrienden een hostingbedrijf dat hij Intermax noemde, omdat het goed is om een droom te hebben en die na te jagen. Dat was toen, twintig jaar geleden. De dag is gevierd met een geheven glas, anekdotiek en een taart. De jonge internetrebellen van toen bleven doen wat ze vooral erg leuk vinden en die bezieling kreeg een structuur en een aanpak en dat groeide uit tot een volwassen bedrijf dat zich inmiddels kan rekenen tot een van de oudste hostingbedrijven van Nederland, waarbij betrouwbaarheid, veiligheid en zekerheid vaste begrippen zijn geworden. Stromingen zijn gevoeld, golven zijn getrotseerd, internetbubbels zijn doorgeprikt en ondanks de vele spetters bleef Intermax steeds ongedeerd en voerde het bedrijf een eigen, nuchtere koers, de wortels inmiddels stevig verankerd in het hart van Rotterdam, en nog altijd met een liefde voor internet, dat het graag wil delen. De eenzame, nagenoeg verlaten route 66 die de digitale snelweg ooit was bestaat nu uit een druk wegennetwerk en een heleboel flikkerende lichtjes waarbij beveiliging en bewaking de afgelopen decennia steeds belangrijker werden, juist omdat gebruikers steeds beter een besef hebben van wat data is, waar het blijft en waar het vooral niet terecht mag komen. Het zijn de vanzelfsprekende nieuwe bewegingen, nieuwe stromingen, nieuwe richtingen. Intermax omarmt ze allemaal, met vertrouwen en geloof, en met dezelfde nuchterheid en bezieling die de rebellen van toen nu terugzien bij hun jonge, getalenteerde medewerkers, hun bevlogen engineers en begeesterde accountmanagers.

Lees meer
Blog: Niets nieuws onder de zon

Groot nieuws vorige week: Rackspace gaat nieuwe managed cloud diensten aanbieden. Ook kondigde de leverancier een nieuw supportprogramma aan. 'De cloud-markt is enorm in beweging. Klanten zijn op zoek naar een betrouwbare partner met expertise die hun cloud-omgeving moet beheren', stelde Graham Weston, mede-oprichter en ceo van Rackspace, in een persbericht. Weinig nieuws onder de zon, wat ons betreft. Optimale service en een zeer hoog kennisniveau zijn zaken die wij al jaren hoog in het vaandel hebben staan, bij al onze managed diensten. Het is onze missie organisaties te ontzorgen bij het gebruik van internet en ICT-infrastructuur. Daarvoor maken en houden we applicaties, websites en vestigingen bereikbaar. We verzorgen de realisatie, het beheer en het onderhoud van uw ICT-infrastructuur. Dat houdt niet op na werktijd. Indien gewenst voorzien we u 24x7 van technische ondersteuning. Platforms zijn sowieso altijd schaalbaar, zodat we te allen tijden kunnen inspringen op een veranderende situatie. En dus niet alleen wanneer u het duurste pakket bij ons heeft afgenomen. Rackspace meent nu onze industrie te herdefiniëren met deze ‘nieuwe’ diensten, ook door klanten aan te sporen belangrijke momenten - denk aan een nieuwe applicatierelease - door te geven, zodat er begeleiding klaar staat. Wederom: geen nieuws. Bij Intermax zoeken we altijd actief de communicatie met onze relaties op, om op tijd op dit soort momenten in te spelen. Business alignment is van het grootste belang voor ons. We geloven dat we ons werk alleen goed kunnen doen wanneer we precies weten wat er bij u, aan de andere kant van de spreekwoordelijke lijn, gebeurt. Daarom heeft iedere engineer hier het besef dat als hij zijn werk niet doet, er misschien wel ergens ziekenhuisapparatuur stopt, of een krant niet kan worden gedrukt. We verdiepen ons altijd in uw business, en adviseren over de architectuur die daar het beste bij past. Dat is geen optie die u kunt kiezen, dat hoort al jaren bij onze dienstverlening. De beveiliging van de gegevens die u bij ons onderbrengt is daar ook onderdeel van. We houden uw gegevens strikt vertrouwelijk, met verschillende technische maatregelen en met een geïntegreerd management systeem rondom informatiebeveiliging. Ons doel is en blijft u een ICT-infrastructuur aan te bieden waar u nauwelijks omkijken naar heeft. Zodat u zich kunt richten op wat u het beste doet: uw eigen business onderhouden en laten groeien. Daar gaat Rackspace nu dus mee beginnen, en daar gaan wij gewoon mee door.

Lees meer
Blog: Het belang van een veilig internet

Bij Intermax willen we graag een bijdrage leveren aan een veilig internet. Daar hechten we veel waarde aan, want we denken dat een veilig internet essentieel is voor een veilige maatschappij. Steeds meer aspecten van ons dagelijks leven spelen zich immers online af. Daarnaast vinden er online nog te vaak gebeurtenissen plaats die we in ons ‘echte’ dagelijks leven nooit zouden accepteren. Gelukkig groeit het besef van de invloed van internet op onze maatschappij, en aan die bewustwording dragen we graag ons steentje bij. Hostingbedrijf dat dagelijks bezig is met Internet Security Als managed hostingbedrijf hebben we dagelijks te maken met internet security en het verantwoord en gecontroleerd bewaren van digitale gegevens. Omdat zakendoen ook gaat om je raison d’étre, is het voor ons vanzelfsprekend dat wij ons inzetten voor zaken die met deze onderwerpen te maken hebben, ook als we hier niet direct een commercieel belang hebben. Dat komt terug in onze waarden: nieuwsgierigheid, betrokkenheid en transparantie. Deze drie punten zijn voor ons belangrijk, zowel voor Intermax als voor mij persoonlijk. Bij alles wat we doen staan die waarden centraal. Intermax zoekt dan ook regelmatig het nieuws vanuit een overtuiging die gekenmerkt wordt door die belangrijke begrippen. Daarbij sta ik meestal op de spreekwoordelijke zeepkist, zoals bijvoorbeeld bij dit stuk of dit artikel. De berichtgeving rondom PRISM was voor mij een goede aanleiding om aan te kaarten dat er duidelijk overheidsbeleid moet komen voor de controle op het verzamelen van data, waar ook wij als hostingbedrijf dagelijks mee te maken hebben. Dit soort boodschappen probeer ik altijd doordacht uiteen te zetten, met een helder en betrokken standpunt. Onze bijdragen gaan altijd over onderwerpen die voor ons belangrijk zijn. Dat kan zijn omdat we er zelf dagelijks mee te maken hebben, of bijvoorbeeld omdat het invloed heeft op de situatie van onze klanten, die ons vaak grote onderdelen van hun IT-infrastructuur toevertrouwen. Of we onze mening nu in de krant verkondigen, tegen een collega of op een verjaardag: onze boodschap blijft hetzelfde. We brengen onze verhalen en mening naar buiten, omdat het gaat om zaken die ons aan het hart gaan, en omdat we daar een constructieve bijdrage aan willen leveren. De reden waarom we juist proberen onze bijdragen te publiceren in de media is helder: de kans dat het gelezen wordt - en dat we daarmee een bijdrage kunnen leveren aan maatschappelijke discussies over het onderwerp -, is daar het grootst. Daarbij maken we gebruik van de professionele hulp en begeleiding van een extern bureau. Zij helpen ons bij zaken waar wij zelf simpelweg geen verstand van hebben. Dankzij die hulp kunnen wij ons richten op een volgens ons belangrijke taak: onze kennis en ervaring inzetten in een wereld waar de invloed van internet nog steeds groeiende is, en zo het maatschappelijke besef van de invloed van dit medium vergroten. Intermax wordt geprikkeld door een nieuwsgierigheid waarmee we hopen anderen verder te helpen. Dat klinkt misschien hoogdravend, maar het is waar onze passie ligt.

Lees meer